Bağırıp duranmı, boğulup duranmı;
Bir şey var içimde.
Nağmelenip nağmelenipte şarkı olamayan
Nedir? Genç yazarlarımızdan birinin maya dediği,
O şekillenme döneminde, ruhuma işlenen yarıklar mı
Yoksa genlerimde taşıdığım meşum bir tohum mu?
Böylesine bir tesirle ruhumu saran, kurtulamadığım,
Her zayıf anımda boğazıma sarılan.
Belki ikisi de…
Not: muptedi bu şiiri 4 Şubat 2004 tarihinde yazmıştır.
Yorum (1) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
Kelimeler askerlerim benim. Gücümü onlardan alıyorum. Gururum onlara emanet, onlar sayesinde riske ediyorum kendini. Onlara hükmeden ululardan olmalı ki insan, korkmasın hiç bir şeyden. Necip Fazıl’ında, Cemil Meriç’inde kibrinin arkasında bu imtiyaz var.
Kelimeler, kelimeler büyülü kelimeler. Sizi, şairlere mahsus bir sezgiyle yan yana, üst üste dizsem, sıraya soksam hangi ölümlü kurtulur elimden. Raksınız başladımı tutun kaldırın beni yerimden. Uçurun uçurun beni göklere, biliyorum, ancak siz diz çöktürtürsünüz ölümlülere.
Yorum (1) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
O kırılgan sen ise kırargansın.
(Yok mu böyle bir kelime? Olmalı.)
Sen kırılmak yerine beni kırmayı tercih edersin.
Kendini sevdiğin kadar beni sevemezsin.
Gel atlayalım uçurumdan desem, ya sen atlamazsan dersin.
Oysa atlamalı ve parçalanmalısın,
sade gözlerin kalmalı küskün küskün bakan.
Düşerken bir ebedi zafere eriyor gibi huzurlu olmalı, beni de ebedi bir mağlubiyete mahkûm bırakmalısın.
Öyle küskün bakmalısın ki ciğerlerim parçalanıyor sanmalıyım,
boğazlarım acıdan yırtılmalı, o bakışları ömrümce unutmamalı her gördüğüm uçurumdan kendimi atmalıyım.
Yorum (4) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı