Kelimeler askerlerim benim. Gücümü onlardan alıyorum. Gururum onlara emanet, onlar sayesinde riske ediyorum kendini. Onlara hükmeden ululardan olmalı ki insan, korkmasın hiç bir şeyden. Necip Fazıl’ında, Cemil Meriç’inde kibrinin arkasında bu imtiyaz var.

Kelimeler, kelimeler büyülü kelimeler. Sizi, şairlere mahsus bir sezgiyle yan yana, üst üste dizsem, sıraya soksam hangi ölümlü kurtulur elimden. Raksınız başladımı  tutun kaldırın beni yerimden. Uçurun  uçurun beni göklere, biliyorum, ancak siz diz çöktürtürsünüz ölümlülere.